Start here

ပုဒ္မ ၁၀၉ (ခ) ႏွင့္ ပုဒ္မ ၁၄၁ (ခ) ကို အသံုးျပဳၿပီး ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ရန္အခြင့္အလမ္း

ဒီေနထုတ္ D Wave ဂ်ာနယ္ပါ ကၽြန္ေတာ့္ေဆာင္းပါးပါ။အားလံုးဖတ္ရႈႏိုင္ရန္ မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။ (Myo Yan Naung Thein)

Myo Yan Naung Thein

Myo Yan Naung Thein

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၀၉ (ခ) ႏွင့္ ပုဒ္မ ၁၄၁ (ခ) ကို အသံုးျပဳၿပီး ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ရန္အခြင့္အလမ္း

ေဆာင္းပါးရွင္ – မ်ဳိးရန္ေနာင္သိန္း

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိျပင္ဆင္ရန္အတြက္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ျခင္း အခန္း ပုဒ္မ (၁၂) ပုဒ္မ ၄၃၆ (က)ႏွင့္ (ခ)ကို အရင္ျပင္ဆင္ရမည္ဟုေျပာဆိုေဆြးေႏြးလာၾကတာေတြ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ တာေတြ ျမန္မာျပည္ေနရာအႏွံ႔မွာေတြ႔လာရပါတယ္။ပုဒ္မ ၄၃၆ ကိုျပင္ဆင္ဖို႔ဆိုတာ တကယ္ေတာ့မလြယ္လွပါ ဘူး။ပုဒ္မခြဲ (၂) ခုစလံုးမွာ ၇၅% ႏွင့္အထက္ရွိေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ေထာက္ခံမဲဆႏၵလိုအပ္တဲ့အတြက္ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ့ ေထာက္ခံခ်က္မပါဘဲ ျပင္ဆင္လို႔မရႏိုင္ပါဘူး။ဒါေၾကာင့္မို႔ တပ္မေတာ္ သားကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးမွာ အေတာ္ကိုအေရးပါတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ့ သေဘာဆႏၵမပါဘဲ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္လို႔မရပါဘူး။
တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ေတြထဲမွာ သေဘာထားေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ သူေတြလည္းရွိခဲ့ပါတယ္။အဲ့ဒီ သေဘာထားေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ့ ေထာက္ခံမႈကိုရရင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ကုိ ျပင္ဆင္လို႔ရပါၿပီ။ဒါေပမဲ့ အခုျဖစ္ေနတာက ကာကြယ္ေရးဦးစီခ်ဳပ္က တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ေတြကို အေရႊ႕အေျပာင္းကို သူက စိတ္တိုင္းခ်ယ္လွယ္ေနတာပါ။ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ (၁)ေယာက္ေယာက္က သေဘာထားေပ်ာ့ေျပာင္းတာကိုေတြ႔ရရင္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က သူ႔ကိုေနရာမွာ ခ်က္ခ်င္းဖယ္လိုက္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္မို႔ အဲ့ဒီလိုကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က စိတ္တိုင္းက်ခန္႔ခ်င္တိုင္းခန္႔ ျဖဳတ္ခ်င္တိုင္းျဖဳတ္ေနတာကို ဥပေဒႏွင့္ ကန္႔သတ္တားဆီးႏိုင္ရင္ သေဘာထားေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ဥပေဒႏွင့္ ကာကြယ္ေပးႏိုင္ရင္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ့ အမိန္႔ကိုပဲေစာင့္ၿပီး လက္ညွိဳးေထာင္ေခါင္းညိတ္၊ ေခါင္းခါလုပ္ေနရတဲ့ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ မိမိကိုယ္ပုိင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ မဲေပးလာႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ေတြ ကို ဥပေဒေၾကာင္းအရ အကာအကြယ္ေပးရမွာ ႏွစ္ပိုင္းရွိပါတယ္။တစ္ပိုင္းက တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ ေတြကို တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီခ်ဳပ္က လႊတ္ေတာ္ထဲကေန ထုတ္ခ်င္သလိုထုတ္ျပစ္လို႔မရေအာင္ ကာကြယ္ေပးရပါမယ္။ေနာက္ၿပီး တပ္မေတာ္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးဟာ လႊတ္ေတာ္အတြင္းမွာ သူ႔ရဲ့ ေဆာင္ရြက္မႈအတြက္ တပ္မေတာ္အတြင္း ရာထူးးတိုးျမွင့္မႈကို ဆိုင္းငံ့ျခင္း၊ မိသားစုႏွင့္ ေ၀းရာသိူ႔ေျပာင္းေရႊ႕ခံ ရျခင္း အစရွိတဲ့ သြံယ္၀ုိက္ႏွိပ္ကြက္ခံရမႈေတြ မရွိေအာင္ကာကြယ္ေပးရပါမယ္။အကယ္၍ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးကို သူ႔ရဲ့လႊတ္ေတာ္တြင္း လုပ္ေဆာင္မႈေၾကာင့္ အေရးယူခံရတယ္လို႔ ခိုင္လံုတဲ့ အေၾကာင္း ျပခ်က္ရွိရင္ အေရးယူတဲ့တပ္မေတာ္မွ တာ၀န္ရွိသူကို အရပ္ဖက္တရားဥပေဒအရ အေရးယူဖို႔ႏွင့္ လႊတ္ေတာ္အတြင္း မိမိယံုၾကည္ရာ ေျပာဆိုလုပ္ေဆာင္မႈေၾကာင့္ သြယ္၀ိုက္အေရးယူခံရတဲ့ တပ္မေတာ္သားကုိ အဲ့ဒီလို သြယ္၀ိုက္အေရးယူခံရျခင္းမ်ိဳးကေန လြတ္ကင္းေအာင္ျပဳလုပ္ေပးရပါမယ္။

အဲ့ဒီလိုျပဳလုပ္ေပးရာမွာ အဓိကအခက္အခဲကေတာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ (၂၉၃)အရ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တရားေရးမ႑ိဳင္ သံုးခုရွိပါတယ္။(က)ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ဦးစီးသည့္ အရပ္ဖက္ တရားရံုးမ်ား၊ (ခ) စစ္ဘက္ဆိုင္ရာတရားရံုးမ်ား၊ (ဂ) ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုး တို႔ျဖစ္ပါ တယ္။ပုဒ္မ (၂၉၄) အရ အရပ္ဖက္ဆိုင္ရာတရားရံုးေတြဟာ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာတရားရံုးရဲ့ စီရင္ပိုင္ခြင့္ အာဏာေတြကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္လို႔မရပါဘူး။ပုဒ္မ (၃၁၉)အရ တပ္မေတာ္သားကို စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ တရားရံုးေတြကပဲ စီရင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ပုဒ္မ (၃၄၃) (ခ)အရ စစ္ဘက္တရားစီရင္ရာတြင္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏ အဆံုးအျဖတ္သည္ အၿပီးအျပတ္ျဖစ္သည္မို႔ အသီးသီးဆိုထားတ့ဲအတြက္ တပ္မေတာ္သား ေတြကို လိုသလိုစိတ္တိုင္းရ စီရင္ခြင့္ဟာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ့ လက္ထဲမွာပဲရွိေနပါတယ္။ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ အာဏာရွင္ျဖစ္ေနပါတယ္။

ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၊ ျပည္နယ္၊ တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ေတြမွာ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ ၂၅% ရယူထားၿပီး အဲ့ဒီလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြကို ခန္႔ခ်င္သလိုခန္႔ ့ျဖဳတ္ခ်င္သလိုျဖဳတ္လုပ္လို႔ရပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မဲဆႏၵေပးခြင့္ရွိသူ သန္း (၃၀)ေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔အႀကီးအကဲ သမၼတဟာ အဲ့ဒီမဲဆႏၵရွင္ သန္း (၃၀)ေက်ာ္က ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ သမၼတပါ။အဲ့ဒီသမၼတမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ အျပည့္အ၀မရွိပါဘူး။ကာကြယ္ေရး၊ ျပည္ထဲေရး၊ နယ္စပ္ေရးရာ၀န္ႀကီးဌာနေတြကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က အမည္စာရင္းတင္သြင္းတဲ့ တပ္မေတာ္စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကိုသာ ခန္႔အပ္ခြင့္ရွိတဲ့အျပင္၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ့ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာရွိေနတဲ့ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးကလဲ ေအာက္မွာရွိတဲ့ အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရးဦးစီးဌာန ပုဂၢိဳပ္ေတြက ျပည္နယ္ႏွင့္ တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႔ေတြမွာ ၀င္ေရာက္ေနရာယူထားပါတယ္။ဒါ့အျပင္ ခရိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး၊ ၿမိဳ႕နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးေတြအားလံုးဟာ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးလက္ေအာက္ အေထြေထြ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဦးစီးဌာနက ၀န္ထမ္းေတြပါ။

ဒါ့အျပင္ ႏိုင္ငံသားမဲဆႏၵရွင္ သန္း (၃၀)ေက်ာ္က လႊတ္ေတာ္ကို္ယ္စားလွယ္ ၇၅% ကိုသာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိပါတယ္။ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က (မဲဆႏၵရွင္တစ္ဦး၊ႏိုင္ငံသားတစ္ဦး) တည္းက ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၊ ျပည္နယ္တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ေတြရဲ့ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅% ကို ခန္႔ခ်င္သလို ခန္႔ၿပီး ျဖဳတ္ခ်င္သလိုျဖဳတ္ေနတာ လူတစ္ဦးတည္းက မဲဆႏၵေပးခြင့္ရွိသူဆယ္သန္းရဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို ရရွိထားပါတယ္။မဲဆႏၵေပးခြင့္ရွိသူ ဆယ္သန္းရဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို မဲဆႏၵရွင္တစ္ဦးထဲက ရရွိထားတာထက္ ပိုပါတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မဲဆႏၵရွင္ႏိုင္ငံသား သန္း ၃၀ ေက်ာ္က ကိုယ္ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ကို ခန္႔ခ်င္တုိင္းခန္႔ ျဖဳတ္ခ်င္တိုင္းျဖဳတ္လို႔ မရပါဘူး။ဒါဟာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဟာအာဏာအလြန္အကြ်ံရရွိေနတာပါ။

ကၽြန္ေတာ္ဒီေဆာင္းပါးအစမွာ ေရးသားခဲ့တာကုိ ျပန္ဆက္ပါ့မယ္။၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိ ျပင္ဆင္ဖို႔ ပုဒ္မ ၄၃၆ ကိုျပင္ဆင္ရပါမယ္၊ ပုဒ္မ ၄၃၆ ကို ျပင္ဆင္ဖို႔ တပ္မေတာ္သားလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ခ်ိဳ႕ရဲ့ သေဘာတူညီမႈ ္လိုပါတယ္။တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြထဲက သေဘာထားေပ်ာ့ေျပာင္း သူေတြရဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ရေအာင္ စည္းရံုးယူရပါမယ္။အဲ့ဒီသေဘာထားေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ လိုတဲ့တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ကာကြယ္ေပးဖို႔ ဥပေဒျပဌာန္းေပးဖို႔လိုပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ဥပေဒျပဳေရး အခန္း(၄) ပုဒ္မ ၁၀၉ (ခ)မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းေဖာ္ျပထားပါတယ္။
၁၀၉။ ျပည့္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကို လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ဦးေရ အမ်ားဆံုး ၄၄၀ ဦးျဖင့္ ေအာက္ပါအတိုင္း ဖြဲ႔စည္းရမည္-
(က) ————————————————————————————
(ခ) တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ဥပေဒႏွင့္အညီ အမည္စာရင္းတင္သြင့္သည့္ ၁၁၀ ဦးထက္ မပိုေသာ တပ္မေတာ္သား ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား။
ပုဒ္မ (၁၄၁/ခ) မွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
၁၄၁။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကို လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ဦးေရ အမ်ားဆံုး ၂၂၄ ဦးျဖင့္ ေအာက္ပါအတိုင္း ဖြဲ႔စည္းရမည္-
(က————————————————————————————-
(ခ) သက္ဆိုင္ရာျပည္ေထာင္စုနယ္ေျမမ်ား အပါအ၀င္ တိုင္းေဒသႀကီး သို႔မဟုတ္ ျပည္နယ္တစ္ခုစီ အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ေလးဦးက်စီျဖင့္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ဥပေဒႏွင့္အညီ အမည္စာရင္း တင္သြင္းသည့္တပ္မေတာ္သား အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ၅၆ ဦး၊

အဲံဒီပုဒ္မ (၂)ခုမွာ တူညီတာက “ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ဥပေဒႏွင့္အညီ အမည္စာရင္းတင္သြင္းေသာ” ျဖစ္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ့ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္မ်ားခန္႔အပ္ျခင္း၊ တာ၀န္မွ ရုတ္သိမ္းျခင္းဆိုင္ရာ ဥပေဒကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က ျပဌာန္းဖို႔ လိုပါတယ္။အဲ့ဒီလို နည္းႏွင့္ တပ္မေတာ္သားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြထဲက သေဘာထားေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲသမားေတြကို ကာကြယ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။အဲ့ဒီ တပ္မေတာ္သားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြက သာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့မဲေပးႏိုင္ရင္ ပုဒ္မ ၄၃၆ မွာလိုအပ္တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ ၇၅%ႏွင့္ အထက္ဆိုတာ ျပည့္မွႏိုင္ပါလိမ့္ မယ္။အဲ့ဒီလိုနည္းႏွင့္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ (၁၀၉/ခ) ႏွင့္ ပုဒ္မ (၁၄၁/ခ) အသံုးျပဳၿပီး ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၃၆ ကိုျပင္ဆင္ႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားသင့္ပါေၾကာင္း။

PNCR

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဘာေၾကာင့္ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုအပ္ တာလဲ၊ (Part 4)

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဘာေၾကာင့္ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုအပ္ တာလဲ၊ ပုဒ္မ ၄၃၆ ကို ဘာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းျပင္ဆင္ဖ်က္သိမ္းဖို႔ လိုအပ္ တာလဲ။ အပိုင္း (၄)

By Myo Yan Naung Thein

ပင္လံုစာခ်ဳပ္ စာပိုဒ္(၅) ကို ေလ့လာၾကည့္ပါ “အထက္ပါသေဘာတူညီခ်က္အရ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီကို တိုးခ်ဲ႕မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေတာင္တန္းေဒသမ်ား၏ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ယခုရရွိ ခံစားေနရ ေသာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မည္သည့္နည္းႏွင့္မဆိုတစ္စံုတစ္ရာ လက္လြတ္ေစရန္အလိုပါ ေကာင္စီကျပဳ လုပ္ျခင္း မရွိေစရ။ေတာင္တန္းေဒသမ်ားအတြက္ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္း ခြင့္ရာခိုင္ႏႈန္း အျပည့္ရွိေစရမည္ဟူေသာ “မူ” ကိုသေဘာတူညီၾကသည္။” ဟူ၍ေဖာ္ျပထားတာကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ကို အေလးထားေၾကာင္းသိသာပါတယ္။

အဂၤလိပ္အစိုးရက ျမန္မာျပည္ကိုသိမ္းပိုက္ရာမွာ ျမန္မာဘုရင္ပိုက္နက္ထဲ၌ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း လူမ်ိဳး နယ္မ်ားပါလာသည္ကို မသတ္မွတ္ခဲ့ပါ။ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာဘုရင္ပိုင္ဆုိင္ေသာ နယ္ေျမမ်ားကို “Burma Act” ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ပါတယ္။ရွမ္းျပည္နယ္အတြက္ (Federated Shan States Act)၊ ကခ်င္လူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ (Kachin Hills Tribes Regulation) ႏွင့္ ခ်င္းလူမ်ိဳးေတြကို (Chin Hills Regulation) ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္မို႔ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းစဥ္ကာလတစ္ေလ်ာက္စလံုးမွာ ျမန္မာျပည္ (သို႔) ဗမာျပည္လို႔ေျပာလိုက္ရင္ ဗမာျပည္မ (Proper Burma)ကို ဆိုလိုတာျဖစ္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ ျမန္မာျပည္ၾကားျဖတ္အစိုးရဟာ ျမန္မာျပည္မ (သို႔) ဗမာျပည္မ ကိုပဲကိုယ္စားျပဳတဲ့ သေဘာျဖစ္ပါတယ္။အဲ့ဒီျမန္မာျပည္မထဲမွာ ဗမာ၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ကရင္ တိုင္းရင္းသား နယ္ေျမေတြပါ၀င္ပါတယ္။ျမန္မာျပည္ကို သိမ္းပုိက္ၿပီး ကရင္တိုင္းရင္းသားေတြကို ၿဗိတိသွ် အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအရ သီးျခားခြဲ၍အုပ္ခ်ဳပ္ထားတာပါ။ျမန္မာဘုရင္ရဲ့ လက္ေအာက္ခံအျဖစ္ ဗမာ၊ မြန္၊ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားေတြလို သေဘာမထားဘဲ သီးျခားလြတ္လပ္တဲ့ လူမ်ိဳးအျဖစ္ သီးျခားဥပေဒႏွင့္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တာပါ။ ဒါကို ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ေရးလို႔ ေခၚခ်င္ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ဥပေဒအေၾကာင္းအရေတာ့ ကရင္တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ျမန္မာျပည္မႏွင့္ မဆိုင္ပါဘူး၊ ဒါေပမဲ့ ၁၉၃၇ မွာ ၁၉၃၅ Burma Act ကို တရား၀င္ ျပဌာန္းၿပီး ဗမာျပည္ကိုအိႏၵယျပည္မွ ခြဲထုတ္ကာ သီးျခားဘုရင္ခံလက္ေအာက္တြင္ စတင္အုပ္ခ်ဳပ္သည့္အခ်ိန္ မွာ ကရင္ပညာတတ္တစ္ခ်ိဳ႕က ၁၉၃၅ Burma Act အရ ဖြဲ႔စည္းမည့္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရရဲ့ အတိုင္ပင္ခံေကာင္စီမွာ ကရင္တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား အမတ္ေနရာရယူၿပီး ကရင္တိုင္းရင္းသားမ်ားအေရးကို ပိုမိုေဆာင္ရြက္ရန္ အခြင့္အေရးပိုမိုရယူမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ၁၉၃၅ Burma Act ထဲတြင္ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားပါ၀င္လာေစ ေရးကို ႀကိဳးပမ္းရာမွ ဗမာျပည္မအုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၱရားထဲတြင္ ကရင္တိုင္းရင္းသားမ်ား ပိုမိုပါ၀င္လာရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ဒါ့အျပင္ ကရင္ေခါင္းေဆာင္ ေစာဘဦးႀကီးက ၁၉၃၅ Burma Act အရျပဳလုပ္မည့္ ၁၉၄၆ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားပါ၀င္ျခင္းမျပဳဘဲ သပိတ္ေမွာက္ဖို႔ လံွဳ႕ေဆာ္ခဲ့ေပမဲ့ မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူး။ကရင္တိုင္းရင္းသားမ်ားေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ၿပီး ၾကားျဖတ္အစိုးရအဖြဲ႔တြင္ ၀န္ႀကီးေနရာရယူ ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကိုလက္မွတ္ေရးထိုးတဲ့အခါမွာ ၾကားျဖတ္အစိုးရအႀကီးအကဲ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဗမာ၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ကရင္ တိုင္းရင္းသားေတြကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး ျမန္မာျပည္မ ေခါင္းေဆာင္ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့တာပါ။

ကရင္နီျပည္ (ယခုကယားျပည္နယ္) အေရးကေတာ့ထူးျခားပါတယ္။ျပည္ေထာင္စုတည္ေထာင္ဖို႔ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုရာမွာ ကရင္ျပည္ မပါပါဘူး။ကရင္၊ ဗမာ၊ မြန္၊ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားေတြကိုယ္စား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ရွမ္း ေခါင္းေဆာင္ေတြ လက္မွတ္ေရးထိုးၾကပါတယ္။ တကယ့္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ လိုရင္းက Proper Burma လို႔ေခၚတဲ့ ျပည္မအာဏာပုိင္ ၾကားျဖတ္အစိုးရအဖြဲ႔ႏွင့္ ကခ်င္ျပည္၊ ခ်င္းျပည္၊ ပေဒသရာဇ္ ရွမ္းျပည္အာဏာပိုင္အဖြဲ႔ေတြ လက္မွတ္ေရးထိုးတာပါ။

တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ဟာ အႏွစ္သာရပိုင္းအရ တိုင္းရင္းသားေတြ ေပါင္းစည္းေရး စာခ်ဳပ္ဆိုေပမဲ့ ဥပေဒသေဘာအရ နယ္ေျမေတြေပါင္းစည္းေရးစာခ်ဳပ္ပါ။ ျမန္မာျပည္မ၊ ရွမ္းျပည္၊ ကခ်င္ျပည္၊ ခ်င္းျပည္တို႔ ေပါင္းစည္းေရးစာခ်ဳပ္ပါ။ အဲ့ဒီပင္လံုစာခ်ဳပ္မွာ ကရင္နီျပည္ (ယခုကယားျပည္နယ္) မပါ၀င္ပါဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ ျမန္မာျပည္ အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္ေရာက္ခဲ့စဥ္ တစ္ေလ်ာက္လံုးမွာ ကရင္နီျပည္ (ကယားျပည္နယ္) က လြတ္လပ္တဲ့ေဒသျဖစ္ေနခဲ့လို႔ပါ။ လြတ္လပ္တဲ့ျပည္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္မ၊ ရွမ္းျပည္၊ ကခ်င္ျပည္၊ ခ်င္းျပည္တို႔ေပါင္းစည္းၿပီး အတူတကြ လြတ္လပ္ေရးရရွိရန္ႀကိဳးပမ္းမွဳ႕မွာ လြတ္လပ္တဲ့ ကရင္နီျပည္ အေနျဖစ္ ပါရန္မလိုသည့္ သေဘာပင္ျဖစ္ပါတယ္။

၁၈၇၅ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ အိႏၵိဘုရင္ခံခ်ဳပ္ႏွင့္ မင္းတုန္းမင္းရားႀကီးတုိ႔ ခ်ဳပ္ဆိုေသာ စာခ်ဳပ္အရ အေနာက္ပိုင္း ကရင္နီျပည္ (ကႏၱရ၀တီ၊ ေဘာလခဲ၊ ၾကက္ယ္ဖိုးႀကီးအမည္ရွိ ေစာ္ဘြားနယ္ (၃) နယ္ ကို လြတ္လပ္၍ သီးျခားျဖစ္သာေဒသအျဖစ္ သတ္မွတ္ရန္ သေဘာတူညီခဲ့ၾကပါတယ္။အိႏၵိယဘုရင္ခံခ်ဳပ္ ကုိယ္စား Sir Douglass Forsyth က လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီး မင္းတုန္းမင္းဘုရင္ကိုယ္စား ကင္း၀န္မင္းႀကီးက လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းခဲ့စဥ္က ပင္လံုစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့စဥ္တြင္ ကရင္နီျပည္ (ကယားျပည္နယ္) က မပါ၀င္ခဲ့တာပါ။၁၉၄၇ ဒီဇင္ဘာလ ၂၇ ရက္ ေန႔တြင္ ကႏၱာရ၀တီ ေစာ္ဘြားႀကီး၏ သားစ၀္၀ဏၥမွ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ပူးေပါင္းလိုသည္။ထိုသို႔ပူးေပါင္းရာတြင္ ရွမ္းျပည္ကဲ့သို႔ အဆင့္ အတန္းအေနအထားရလိုသည္ကို ေဆြးေႏြးညိွႏႈိင္းရာ သေဘာတူညီမႈရတဲ့အတြက္ ၁၉၄၇ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒေရးဆြဲရာတြင္ ျမန္မာ (ဗမာ) ျပည္မ၊ ရွမ္းျပည္၊ ကခ်င္ျပည္၊ ကရင္နီျပည္၊ ခ်င္း၀ိေဒတိုင္း (ခ်င္းျပည္) တို႔ ပူးေပါင္းၿပီး ျပည္ေထာင္စုအျဖစ္ လြတ္လပ္ေရးရယူခံျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္ ။ ။ႏိုင္ငံေတာ္တရား သူႀကီးခ်ဳပ္ အၿငိမ္းစားဦးျမင့္သိန္းေရးသားေသာ ၁၄.၆.၁၉၉၂ ေန႔စြဲပါစာတမ္းကို ကုိးကားပါသည္။)

ဒါေၾကာင့္ ကရင္နီျပည္ကို ျပည္ေထာင္စုျပည္နယ္တစ္ခုအျဖစ္ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုအတြင္းသို႔ ထည့္သြင္းခဲ့ျခင္းျဖစ္စဥ္မွာ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဖြ႔ဲစည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ေစာလ်င္စြာ ေရးဆြဲေနရျခင္းႏွင့္ အခ်ိန္လံုေလာက္ျခင္းတို႔အေၾကာင္းျဖင့္ ကရင္နီနယ္ေစာဖ်ာမ်ားႏွင့္ ကရင္နီျပည္သူလူထုကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေဆြးေႏြးမႈမျပဳခဲ့ပါ။

ကၽြန္ေတာ္ဒီအေၾကာင္းေတြ အေသးစိတ္တင္ျပေနရတာက ျပည္ေထာင္စုႀကီးေပၚထြန္းလာရျခင္း အေျခခံေနာက္ေၾကာင္းသမိုင္းကို သိရွိနားလည္ရန္အတြက္ပါ။အဲ့ဒီလိုသိရွိနားလည္မွလည္း တိုင္းရင္းသား လူနည္းစုေတြရဲ့ ခံစားခ်က္၊ ရပ္တည္ခ်က္ ေတြကိုနားလည္မွာပါ။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့စဥ္ကတည္းက တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုေတြ စိုးရိမ္ေနတာက၊ သူတို႔အာမခံခ်က္ေတာင္းဆိုခဲ့တာက သူတို႔ရဲ့ကိုယ္ပိုင္အုပ္ ခ်ဳပ္ခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ပါ။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ဆံုးရံႈးေနပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲ၀င္ေနတာ၊ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိေသးတာကလည္း တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ပင္လံုစာခ်ဳပ္မွာ အာမခံထားတဲ့ စစ္မွန္တဲ့ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ မရလို႔ပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ျပည္ေထာင္စုႀကီးမၿပိဳကြဲေရး၊ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္မႈ မၿပိဳကြဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိ ျပင္ဆင္ ေျပာင္းလဲရပါမယ္။ အဲ့ဒီအတြက္ ပုဒ္မ ၄၃၆ ကို ခ်က္ခ်င္းျပင္ဆင္ ဖ်က္သိမ္းဖို႔လိုပါတယ္။

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၁၆ ရက္ေန႔ သူမကြယ္လြန္မီ ၁ လအလိုမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအတြက္ အေျခခံမႈ ၄ ရပ္ကို တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ ပထမဆံုးညီလာခံမွာ အဆိုတင္သြင္းၿပီး ညီလာခံရဲ့ တညီတညြတ္တည္း သေဘာတူညီခ်က္ကို ရယူခဲ့ပါတယ္။ အဲဲ့ဒီအေျခခံမူေတြကေတာ့

(၁)လြတ္လပ္ေသာႏိုင္ငံျဖစ္ရမည္ (၂) အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ရမည္ (၃) ဒီမိုကေရစီသမၼတႏိုင္ငံျဖစ္ရမည္ (၄)ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံျဖစ္ရမည္ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ထို႔အျပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအတြက္ လမ္းညႊန္ခ်က္ (၇) ခ်က္ကို အဆိုတင္သြင္းၿပီး ညီလာခံရဲ့ အတည္ျပဳခ်က္ရယူခဲ့ပါ တယ္။အဲ့ဒီ လမ္းညႊန္ခ်က္ (၇)ခ်က္ကေတာ့

(၁)ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ ျမန္မာျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံေတာ္ ဟု ေခၚတြင္ေစေသာလြတ္လပ္သည့္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ သမၼတႏိုင္ငံ၏ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒ ျဖစ္ေစရမည္။ထို႔အျပင္-

(၂)ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံေတာ္တြင္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒဟု သတ္မွတ္ေဖာ္ျပသည့္ တသီးပုဂၢလ ျပည္နယ္မ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ သတ္မွတ္ျပထားသည္ႏွင့္အမွ် ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာရရွိေစရမည္။ထို႔အျပင္-

(၃)အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပုိင္ လြတ္လပ္ေသာ သမၼတဗမာႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္တကြ အပါအ၀င္ျဖစ္သည့္ ျပည္နယ္မ်ား ႏွင့္ အစိုးရအဖြဲ႔အစည္းအားလံုးတို႔၏ အခြင့္အာဏာဟူသမွ်တို႔သည္ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ထံမွ ဆင္းသက္ေစ ရမည္။ထို႔အျပင္-

(၄)ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၏ တိုင္းသူျပည္သားမွန္သမွ်သည္ လူမႈေရးရာ၌လည္းေကာင္း၊ စီးပြားေရးရာ ၌လည္ေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးရာ၌လည္းေကာင္း၊ တရားမွ်တမႈရွိေစလ်က္၊ အဆင့္အတန္းအခြင့္အေရး ဥပေဒ သက္ေရာက္မႈတို႔တြင္ ဆူၾကံဳ၊ နိမ့္ျမင့္မရွိ ပကတိတူညီေစရမည့္အျပင္၊ တရားဥပေဒႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အမ်ားျပည္သူတို႔ေစာင့္စည္းအပ္ေသာ အက်င့္သိကၡာႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မဆန္႔က်င္သမွ်လြတ္လပ္စြာ ၾကံစည္ပိုင္ခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုပိုင္ခြင့္၊ယံုၾကည္ပိုင္ခြင့္၊ သေဘာတရား ကိုးကြယ္ပိုင္ခြင့္၊ ၀တ္ျပဳခြင့္၊ ပရိေယသန ရွာမွီးပိုင္ခြင့္၊ စည္းရံုးပိုင္ခြင့္၊ ျပဳမႈေဆာင္ရြက္ခြင့္တို႔ ရရွိတည္ျမဲေစရန္အတြက္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ အခိုင္အလံုသတ္မွတ္ထားရွိေစရမည္။ထို႔အျပင္-

(၅)ဤဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ လူနည္းစုမ်ားအဖို႔ လံုေလာက္ေသာကာကြယ္ခ်က္မ်ား ထည့္သြင့္ျပဌာန္း ထားရွိေစရမည္။ထို႔အျပင္-

(၆)လြတ္လပ္ေသာအခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ သမၼတဗမာႏိုင္ငံ၏နယ္ေျမတို႔ တေပါင္းတစည္းတည္း တည္တံ့ ခိုင္ျမဲေရးကိုလည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံ၏ ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ တို႔ကို အခ်ဳပ္အျခာစိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ပိုင္ခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ တရားတမၼႏွင့္တကြ ျပည္ေထာင္အခ်င္းခ်င္း ဥပေဒအရ ထိန္းေစာင့္ထားရွိေစရမည္။ထို႔အျပင္-

(၇)ရာဇ၀င္တြင္ထင္ရွားခဲ့ေသာ ဤဗမာႏိုင္ငံေတာ္သည္ ကမၻာတြင္မိမိ၏ဂုဏ္က်က္သေရႏွင့္ ေလ်ာ္စြာ ရသင့္ရထိုက္ေသာ အဆင့္အတန္းတို႔ေရာက္ရွိေစရမည့္ျပင္၊ လူသတၱ၀ါတုိ႔၏ တိုးတတ္ေရးႏွင့္ ေကာင္းက်ိဳး ခ်မ္းသာျပည့္၀ေရးတို႔ကို တာ၀န္အေလ်ာက္ေစတနာျဖင့္ အစြမ္းကုန္ျဖည့္စြက္ထမ္းရြက္ကာ ျပည္ေထာင္ အခ်င္းခ်င္းဆိုင္ရာ တရားဓမၼႏွင့္ က်င့္၀တ္သိကၡာကို အေျခခံျပဳ၍ ကမၻာ့ၿငိမ္းေရးေရွ့ရႈလ်က္ ႏိုင္ငံတကာတို႔ႏွင့္ မိတ္၀တ္မပ်က္ တြဲဖက္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈကို ခိုင္ျမဲေသာအဓိဌာန္ျဖင့္ ေစာင့္ထိန္းေသာအံ့၊ စသည္တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလုပ္ၾကံခံရၿပီးေနာက္ ဖဆပလဥကၠဌ အစိုးရအဖြဲ႔အစည္းအႀကီးအကဲျဖစ္လာ ေသာ ဦးႏုသည္ ၁၉၄၇ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိ (၂) လအတြင္း အၿပီးကူးဆြဲေစခဲ့တဲ့အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ အေျခခံမူ (၄)ခ်က္ လမ္းညႊန္ခ်က္ (၇)ခ်က္ႏွင့္ ေသြဖယ္ကာ ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္ပံုစံ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ဗမာျပည္မကသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရး၊ တရားစီေရးေရးအာဏာအမ်ားစုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ ထားသည့္ တစ္ျပည္ေထာင္မက ျပည္ေထာင္စုမက် ပံုစံျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

ထိုသို႔ ၁၉၄၇ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ အားနည္းခ်က္မ်ားရွိသည္ကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ ျပင္ဆင္ ေရးဆြဲရန္အတြက္ ရွမ္းျပည္နယ္မွ ဦးေဆာင္ကာ ျပည္ေထာင္စုမူ (၅) ခ်က္ကို တင္ျပေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။

အဲ့ဒီ ျပည္ေထာင္စုမူ (၅)ခ်က္ကိုေတာ့ ရွမ္းမူ (၅)ခ်က္၊ ဖယ္ဒရယ္မူ (၅) ခ်က္လို႔လည္း သိၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီအေျခခံမူ (၅) ခ်က္ကေတာ့

(၁)ဗမာျပည္နယ္ဖြဲ႔စည္းေရး၊

(၂)ျပည္ေထာင္စုပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္အား အာဏာတူေပးေရး၊

(၃)လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္ (အထက္လႊတ္ေတာ္) သို႔ ျပည္နယ္တိုင္းမွ အေရအတြက္ညီမွ်ေသာ ကိုယ္စားလွယ္ ေစလႊတ္ေရး၊

(၄)ဗဟိုျပည္ေထာင္စုအား ေအာက္ပါဌာနမ်ား လႊဲအပ္ေပးၿပီး၊ က်န္ရွိေသာအာဏာမ်ားႏွင့္ အခြင့္အေရးမ်ားကို ျပည္နယ္မ်ားသို႔ လႊဲအပ္ရန္၊

(က)ႏိုင္ငံျခားဆက္သြယ္ေရး၊

(ခ)ျပည္ေထာင္စုကာကြယ္ေရး၊

(ဂ)ျပည္ေထာင္စုဘ႑ာေရး၊

(ဃ)ေငြဒဂၤါးႏွင့္ ေငြစကၠဴထုတ္လုပ္ေရး၊

(င)စာတိုက္ႏွင့္ ေၾကးနန္းဆက္သြယ္ေရး၊

(စ)မီးရထား၊ ေလေၾကာင္းႏွင့္ ေရေၾကာင္းဆက္သြယ္ေရး၊

(ဆ)ျပည္ေထာင္စုတရားစီရင္ေရး၊

(ဇ)ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းခြန္ေကာက္ေရး၊

(၅)ျပည္ေထာင္စုဘ႑ာေတာ္ မွ်တစြာခြဲေ၀ေရး၊

အဲ့ဒီမူ (၅)ခ်က္ဟာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးဆြဲေရး ႀကိဳးကိုင္ေကာ္မတီ (ရွမ္းျပည္)ရဲ့ အဆိုျပဳဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ျဖစ္တဲ့အတြက္ ရွမ္းမူ (၅)ခ်က္လို႔ အသိမ်ားေပမဲ့ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားသာမက ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ကယား၊ မြန္၊ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြကပါ ေထာက္ခံၾကတဲ့အတြက္ ဦးႏုေခါင္းေဆာင္တဲ့ အစိုးရအဖြဲ႔ဟာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၄ ရက္ေန႔ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ လူမ်ိဳးေပါင္းစံု ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ျပည္လမ္း အသံလႊင့္ရံုးခန္းမေဆာင္မွာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္၊ ၁၉၆၂ ခု မတ္လ (၁) ရက္ေန႔မွာ ဒုတိယအႀကိမ္ ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲက်င္းပခဲ့ပါတယ္။အဲ့ဒီလို တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲက်င္းပရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွာ လြတ္လပ္ေရးကုိ အလ်င္အျမန္ရယူဖို႔ အတြက္ ကတုိက္ကရိုက္ေရးဆြဲခဲ့ရတဲ့ ၁၉၄၇ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိပိုမို ဒီမိုကေရစီနည္းက်ေအာင္ တိုင္းရင္းသားအားလံုး ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ႏွင့္ တန္းတူရည္တူရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္ျဖစ္လာေအာင္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေရးဆြဲဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။၁၉၆၂ မတ္လ (၁) ရက္ေန႔ ဒုတိယေန႔ ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲမွာ ၁၉၄၇ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးဆြဲေရးေကာ္မတီ ဖြဲ႔စည္းရန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾက ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ ေနာက္တစ္ေန႔ ၁၉၆၂ မတ္လ (၂) ရက္ေန႔မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းေခါင္းေဆာင္တဲ့ စစ္တပ္က ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို သိမ္းပိုက္ခဲ့ၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုေပၚေပါက္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကတဲ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုအပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္းဟာ မိမိစိတ္တိုင္းက် ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိေရးဆြဲၿပီး ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါတယ္။ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းရဲ့ ၁၉၄၇ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥေပဒဟာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ့ တစ္ပါတီအာဏာရွင္စနစ္ ျဖဳတ္ခ်ေရးမွာ ၿပိဳလဲသြားခဲ့ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေမာင္ ဦးေဆာင္တဲ့ စစ္တပ္ဟာ အာဏာထပ္သိမ္းခဲ့ပါတယ္။၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေမလမွာ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ရခဲ့ေပမဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို လႊဲေျပာင္းမေပးခဲ့ပါဘူး။၁၉၉၃ မွာ အမ်ိဳးသားညီလာခံ စတင္က်င္းပၿပီး ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ စတင္ေရးဆြဲပါတယ္။၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမလ နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္ေနစဥ္မွာ အတည္ျပဳခဲ့ၿပီး ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပခဲ့ပါတယ္။၂၀၁၀ ႏို၀င္ဘာ (၁၃) ရက္ေန႔မွာ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ကေန လြတ္ေျမာက္လာၿပီး သမၼတအသစ္ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးကာ အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရျဖစ္စဥ္ႏွင့္ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးျဖစ္စဥ္ကုိ နိဒါန္းပ်ိဳးခဲ့ပါတယ္။၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ ၿပီးအျပတ္အသတ္အႏိုင္ရကာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးျဖစ္စဥ္ စတင္ျဖစ္ထြန္းလာပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္အဓိက ေထာက္ျပေဆြးေႏြးလိုတာက ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းစစ္အာဏာ သိမ္းၿပီး ၁၉၄၇ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို အတင္းအက်ပ္ျပဌာန္းခဲ့ေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရရွိခဲ့သလို ဖြံၿဖိဳးတိုးတတ္မႈလည္း မရွိခဲ့ပါဘူး။ကမ ၻာမွာ အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုႀကီးမွာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီး ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို အတင္းအဓမၼ ေရးဆြဲအတည္ျပဳခဲ့ေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ႏိုင္ငံေရး၊ ျပည္ေထာင္စုေရး တိုင္းရင္းသားေရးျပသာနာေတြ ေျပလည္သြားခဲ့ျခင္း မရွိေသးပါဘူး။၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဟာ စတင္ေရးဆြဲစဥ္ကတည္းက ဒီမိုကေရစီ ပံုစံမက်ပါဘူး။၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဒီအတိုင္း ဆက္လက္ထားမယ္ဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးအရ ပိုၿပီးခြ်တ္ခ်ံဳက်ဖို႔ပဲ ရွိပါတယ္။ဒါကို လက္ရွိတပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္ သစ္ေတြထဲက သေဘာထားေပ်ာ့ေျပာင္းသူေတြလည္းသိပါတယ္။

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဒီမိုကေရစီစံခ်ိန္စံညႊန္းေတြႏွင့္ ျပည့္မွီေအာင္ ဒီမိုကေရစီစစ္စစ္ ျဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ယူရပါမယ္။ျဖစ္ႏိုင္ရင္ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုေပါင္းစံုပါ၀င္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု ညီလာခံႀကီးျပဳလုပ္ၿပီး အားလံုးအေက်အလည္ ညွိႏွိဳင္းၿပီး ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအသစ္ ေရးဆြဲႏိုင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီလို မျပဳလုပ္ႏိုင္ေသးခင္မွာ ၂၀၀၈ ဖြ႔ဲစည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ မ်ားမ်ားႏွင့္ျမန္ျမန္ ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲရပါမယ္။အဲ့ဒီအတြက္ ပုဒ္မ ၄၃၆ ကို အရင္ျပင္ဆင္ဖ်က္သိမ္းဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

မ်ိဳးရန္ေနာင္သိန္း

၈.၃.၂၀၁၄ (ညေန ၆း၂၀)

ဆက္လက္ေရးသားေဖာ္ျပပါမည္။

mynt+2

PNCR

Burma: Census & GDP

Burma needs to know how many people are residing so that census is one of the most important milestones so as to plan ahead for the future from development strategies to defence strategies. If we don’t know what is our population, then implementing economic development strategies and poverty alleviation strategies will be in vain. If we know how many populations, then based on that information we will be able to calculate Income, Expenditures, Poverty, & Wealth: Gross Domestic Product (GDP). So, we welcome conducting census in Burma.

GDP

(Photo: World GDP in 2012. Picture credit goes to http://d.hatena.ne.jp/cool-hira/20131224)

ယေန႕ မ်ိဳးရန္ေနာင္သိန္း “ေမြးမိခင္” ဂုဏ္ျပဳပြဲ က်င္းပရာ မဟာသႏၱိသုခ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႕ မနက္ ၉:၃၀

ယေန႕ မ်ိဳးရန္ေနာင္သိန္း “ေမြးမိခင္” ဂုဏ္ျပဳပြဲ က်င္းပရာ မဟာသႏၱိသုခ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႕ မနက္ ၉:၃၀ နာရီ အေရာက္ႀကြေရာက္ပါရန္ မိတ္ေဆြမ်ား၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား၊ ရဲေဘာ္မ်ားအားလံုးကို ေလးစားစြာဖိတ္ၾကားအပ္ပါတယ္။ @မ်ိဳးရန္ေနာင္သိန္း (၀၉-၄၂၁၁၅၈၉၃၆)

ယေန႕ဆုိ က်ေနာ္ အသက္ ၄၀ တိတိ ၊ ေမေမ က ၇၆ ႏွစ္။

က်ေနာ္ ၂၃ ႏွစ္ မွာ ေထာင္က် ၊ ၂၅ ႏွစ္မွာ ေဖေဖ ဆုံးတယ္၊ ေဖေဖ႔ ဆုံးတာေထာင္၀င္စာ လာေတြ႕တဲ႕ ေမေမ ေျပာမွ (၁)လေက်ာ္မွ သိရတယ္ ။

ေဖေဖ႕ ေနာက္ဆုံး ခရီး က်ေနာ္႕ ကုိ လုိက္ပုိ႕ခြင္႕ေတာင္းေတာ႕ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ဗိုလ္ ခင္ညြန္႕ က ပယ္ခ်တယ္တဲ႕။ ရာဇ၀တ္သား ကုိ အျပင္ ေပးထြက္ ခြင္႕ မျပဳနုိင္ဘူးတဲ႕။ ဗိုလ္ ခင္ညြန္႕ က အေဖေသတာ ဘာဆန္းလဲတဲ႕ ။ အသက္ ၾကီးလုိ႕ေသတာပဲတဲ႕။ အခု ဘုရားတရားလုပ္ေနတဲ႕ ဗိုလ္ ခင္ညြန္႕ ေျပာခဲ႕တာ။
ေဖေဖ ဆုံးေတာ႕ ၆၂ ႏွစ္ ( ၁၉၉၈)

က်ေနာ္ အသက္ ၂၅ ျပည္႕တဲ႕ေန႕ ေထာင္ထဲမွာ၊အသက္ ၃၀ ျပည္႕တဲ႕ေန႕ ေထာင္ထဲမွာ၊အသက္ ၃၅ ျပည္႕တဲ႕ေန႕ ေထာင္ထဲမွာ၊

အသက္ ၄၀ ျပည္႕တဲ႕ေန႕၊ေမေမ ႏွင္႕အတူတူ ။

မ်ိဳးရန္ေနာင္သိန္း

MumDKKS

mother1

mother2

mother3

mother4

mother5

mother6

mother7

mumMHTT

မ်ိဳးရန္ေနာင္သိန္း ” ေမြးမိခင္” ဂုဏ္ျပဳပြဲဖိတ္ၾကားလႊာ

မနက္ဲျဖန္ မဟာသႏၱိသုခေက်ာင္းေတာ္သုိ႕ မနက္ ၉.၃၀ နာရီ အေရာက္ႀကြေရာက္ပါရန္
မိတ္ေဆြမ်ား၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား၊ ရဲေဘာ္မ်ားအားလံုးကို ေလးစားစြာဖိတ္ၾကားအပ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီလူအခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြက ေထာင္ထဲမွာပဲ ကုန္ဆံုးခဲ့တာပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ ေနရက္ ေတြမွာ မိသားစုႏွင့္ အတူတူမရိွခဲ့ၾကပါဘူး။

မွတ္မွတ္ရရ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အကိုလိုခ်စ္ခင္ရတဲ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုကိုႀကီးရဲ႕ အသက္ (၄၀) ျပည့္ေမြးေန႔ပြဲကုိ သရက္ေထာင္ ထဲမွာ ေထာင္က်ေဖာ္ ေလးငါးဆယ္ေယာက္ႏွင့္ ေထာင္ထဲျဖစ္သလို က်င္းပခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကိုကိုႀကီးမွာ အေဖေရာ အေမပါ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ကိုကိုႀကီးဟာ သူ႔ရဲ႕မိခင္စ်ာပနာကို ေထာင္ကေနသံေျခက်င္း နဲ႕ လိုက္ပိုခဲ့ရတာပါ။

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ေဖေဖ ဆိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ေထာင္က်ေနစဥ္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွာ ဆံုးပါးသြားခဲ့ပါ တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေဖေဖကြယ္လြန္တဲ့ သတင္းကို ေထာင္၀င္စာလာေတြ႔တဲ့ ေမေမေျပာျပလို႔ ကြယ္လြန္ၿပီး ၁ လ ေက်ာ္မ်ာသိခဲ့ရပါတယ္။ ေဖေဖရဲ႕ေနာက္ဆံုးခရီးကိုလိုက္မပို႔ခဲ့ရပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ အသက္၂၅ ႏွစ္ပါ ။

ေထာင္က်ၿပီဆိုရင္ ခ်စ္လွပါတယ္ဆိုတဲ့ ခ်စ္သူေတြ၊ ဇနီးမယားေတြဟာ စြန္႔ျပစ္သြားေလ့ရွိပါတယ္။ ကိုယ္နဲ့ အၿမဲမခြဲမခြာအတူရွိေနတာက ကိုယ္ရဲ႕မိခင္ ႏွင့္ ဖခင္ပါ။ ဒါကို ေထာင္က်ဖူးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္အားလံုး ေတြ႔ႀကံဳၾကရတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အလားတူႀကံဳရတာပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္ရဲ့မိခင္ဟာ ကၽြန္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲ၀င္တယ္လို႔ေျပာရမယ့္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ကေန ေထာင္က်တဲ့ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္၊ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ေထာင္ကထြက္လာတဲ့ ၂၀၀၉ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ ထိေအာင္ အိုႀကီးအိုမႏွင့္ ေတာင္ေတြေက်ာ္၊ ျမစ္ေတြေက်ာ္ၿပီ၊ စစ္အစိုးရက ယုတ္မာစြာ အေ၀းဆံုးကိုပို႔ထားတဲ့ ေထာင္အထိေရာက္ေအာင္လာၿပီး ေထာင္၀င္စာလာေတြ႔ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕မိခင္ “ေဒၚၾကည္ၾကည္စိန္” ဟာ ကၽြန္ေတာ္အတြက္တင္သာမကပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးလုပ္ ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြအားလံုးအေပၚမွာ အလြန္တာ၀န္ေက်ပါတယ္။ ေမေမဟာ ဒီမိုကေရစီေရးႀကိဳး ပန္းၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြကို စိတ္ေရာလူပါျမွဳပ္နွံၿပီး ေငြအား၊ လူအင္အား၊ အႀကံဥာဏ္အင္အားႏွင့္ ကူညီေပးခဲ့ပါတယ္။

၃၁. ၃. ၂၀၁၄ (တနလာၤေန႔) မွာကၽြန္ေတာ္အသက္ (၄၀) တိတိျပည့္ပါၿပီ။ ကံေကာင္းစြာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အသက္ (၄၀) တိတိ ျပည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အေမဟာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အတူရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေမအသက္ (၇၆) ႏွစ္ ရွိပါၿပီ။ အခုလိုရွားရွားပါးပါးတိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕အသက္ (၄၀)ျပည့္တဲ့ေန႕ အေမရွိေနေသးတဲ့ အတြက္ ေမေမကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ေမြးမိခင္ကို ဂုဏ္ျပဳလိုပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားအားလံုး၊ လူမႈေရးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားအားလံုး၊ အရပဖက္လူမႈအဖြဲ႔အစည္းထဲမွ မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး၊ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕သင္ တန္းသားမ်ားအားလံုး၊ ဗိသုကာမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး Tourguide လုပ္ခဲ့စဥ္က မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး၊ ျပင္သစ္သံရံုးမွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့စဥ္ က မိတ္ေဆြမ်ား၊ ေက်ာင္းသားမ်ားအားလံုး၊ မီဒီယာေလာကမွ မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို ၾကြေရာက္ခဲ့ဖို႔ဖိတ္ေခၚပါ တယ္။ မိမိကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ေမြးမိခင္ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ရည္မွန္းၿပီး ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ “ေမြးမိခင္ဂုဏ္ျပဳပြဲ” ကို ၾကြေရာက္ေပးပါရန္ ေလးစားစြာဖိတ္ၾကားအပ္ပါတယ္။

မ်ိဳးရန္ေနာင္သိန္း
၀၉-၄၂၁၁၅၈၉၃၆

Myanmar Election Monitoring Network recruits election monitors

YANGON—Election monitors are being recruited in Kayah and Shan states as a preparatory measure for the upcoming 2015 general election, according to the Free and Fair Election Monitoring Network (FFEMN).

“We are now starting to recruit election monitors in Kayah and Shan states. Our network has already worked with 12 civic organizations. In Kayah and Shan states, the civic organizations are very few compared to other states and regions. That’s why we are aiming for more participation by civil society, which would help guarantee free and fair elections,” said FFEMN member Myo Yan Naung Thein.

Myanmar network for Free and Fair Election

The network is now implementing the task of gathering election monitors according to a regionally-based system. Moreover, the network is gathering those who want to participate not only as organizations but also as individuals. There are seven election monitoring organizations from civil society that will work on electoral tasks with the other civic organizations. During the 2010 election, there were no monitors.

“Although monitors were present to observe the 2012 by-election, systematic arrangements and cooperation were very uncommon among the voters,” Myo Yan Naung Thein added.

“The government will allow observers to monitor the upcoming 2015 election after issuing official identity cards with the aim of holding of 2015 election fairly. The electoral tasks must be carried out by polling station members in accordance with the law, together with the civic organizations,” Tin Aye, chairperson of the Union Election Commission (UEC) said at the coordination meeting between the UEC and civic organizations held on March 13.

http://www.elevenmyanmar.com/index.php?option=com_content&view=article&id=5504%3Amyanmar-election-monitoring-network-recruits-election-monitors&catid=44%3Anational&Itemid=384#.UzAjLl6Fa-s.facebook

#Myanmar ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဘာေၾကာင့္ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုအပ္ တာလဲ၊ အပိုင္း (၃)

ဒီ အပတ္ထုတ္ျပည္သူ ့ေခာတ္ဂ်ာနယ္မွာပါတဲ့က်ေနာ္ ့ေဆာင္းပါး ပါ။ အားလံုးဖတ္နိုင္ရန္ေ၀မွ်ေပးလိုက္ပါတယ္။

By မ်ိဳးရန္ေနာင္သိန္း

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ဘာေၾကာင့္ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုအပ္ တာလဲ၊ ပုဒ္မ ၄၃၆ ကို ဘာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းျပင္ဆင္ဖ်က္သိမ္းဖို႔ လိုအပ္ တာလဲ။ အပိုင္း (၃)

PNCR

အခုအခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ္တင္ျပေနတဲ့ ရႈေထာင့္က ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မွုဆိုတဲ့ ရႈေထာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ဒီမိုကေရစီစံခ်ိန္စံညႊန္းႏွင့္ ကိုက္ညီမညီ၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရး၊ အမ်ိဳးသမီးအခြင့္အေရး စတဲ့ ရႈေထာင့္ေတြကေန ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို မသံုးသပ္ျပရေသးပါ ဘူး။ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲ့ဒီရႈေထာင့္ေတြကေန ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ကၽြန္ေတာ္ဆက္လက္သံုးသပ္ တင္ျပသြားပါမယ္။ အခုဆက္ ၿပီး ျပည္ေထာင္စုစစ္ စစ္မွဳဆိုတဲ့ ရႈေထာင့္ကို ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ဆိုတဲ့ မူေပၚကေနေဆြးေႏြးပါ မယ္။
ျပည္ေထာင္စုတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ေနတဲ့အခါ ျပည္ေထာင္စုလို႔ ေခၚဆိုထားတဲ့အတိုင္း “ျပည္ေထာင္စု” ေတြ “စု” ထားတာပါ။ အဲ့ဒီမွာ အေရးအႀကီးဆံုးက ျပည္ေထာင္အခ်င္းခ်င္းတန္းတူညီတူရွိမႈႏွင့္ျပည္ေထာင္တုိင္း မွာကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရွိမႈပါပဲ။ ျပည္ေထာင္တစ္ခုက တစ္ျခားျပည္ေထာင္ေတြ ကို လြမ္းမိုးထားၿပီ ၊ထိန္းခ်ဳပ္ထားၿပီ ဆိုရင္ ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႔စည္းမွဳ႕ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး၊ ကိုလိုနီျပဳသိမ္းပိုက္မွဳ႕ပါ။၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အရဗမာတိုင္းရင္းသားလူမ်ားစုေတြႏွင့္တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုေတြအၾကား ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရး စီမံခန္႔ခြဲေရးမွာ တန္းတူ ရည္တူ မရွိေၾကာင္းတင္ျပၿပီးပါၿပီ။ ဒါဆို တိုင္ရင္းသားလူနည္းစုေတြမွာ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ေကာရွိရဲ့လား။
ဒီေမးခြန္းဟာအလြန္ကို အေရးႀကီးတဲ့ေမးခြန္းပါ။ျပည္ေထာင္စုလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေခၚေနတာကို Union , United လို႔ဘာသာျပန္လို႔ ရႏိုင္ေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုကို အဂၤလိပ္ဘာသာႏွင့္ ဖလွယ္လို႔အရဆံုးကေတာ့ Federation ပါပဲ။ Foedus “သေဘာတူစာခ်ဳပ္အားျဖင့္ ယံုၾကည္စြာ ေပါင္းစည္းျခင္း” လို႔ ဘာသာျပန္လို႔ရမည့္ ဖက္ဒရယ္မူဟာ ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္မူပါပဲ။
ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူမွာ ျပည္ေထာင္ (သို႔မဟုတ္) ျပည္နယ္ေတြရဲ့ ကုိယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ဟာ အလြန္ကိုအေရးႀကီးပါတယ္။တန္းတူညီတူရွိတဲ့ျပည္ေထာင္ေတြ(သို႔မဟုတ္)ျပည္နယ္ ေတႊ ေပါင္းစပ္ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ျပည္ေထာင္စု မွာ ျပည္နယ္တစ္ခုရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ကို က်န္တဲ့ျပည္နယ္တစ္ခုက အေႏွာင့္အယွက္ေပးလို႔မရပါဘူး၊ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္လို႔မရပါဘူး။ဒါမွမဟုတ္ ျပည္နယ္ (သို႔) ျပည္ေထာင္ေတြေပါင္းထားတဲ့ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရႏွင့္ ဥပေဒျပဳအဖြဲ႔ေတြက ျပည္နယ္အစိုးရႏွင့္ ဥပေဒျပဳအာဏာကို လြမ္းမုိးလို႔ မရပါဘူး။ဒါဟာ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ပါ။
၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ေလ့လာၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ျပည္နယ္ ေတြမွာ ကုိယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္လံုး၀မရွိတာကိုေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ျပည္ေထာင္စုသမၼတက ျပည္နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အစိုးရအဖြဲ႔ အႀကီးအကဲ ျပည္နယ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကုိ ခန္႔အပ္ပါတယ္။တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ကလည္း လံုျခံဳ ေရးဆိုင္ရာ နယ္စပ္္ေရးရာ ဆိုင္ရာ ၀န္ႀကီးေတြခန္႔အပ္ပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအရ ျပည္နယ္(သို႔) တိုင္းေဒသႀကီး၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကို ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖြဲ႔အႀကီးအကဲ သမၼတကခန္႔အပ္တဲ့အတြက္ ျပည္နယ္၊ တိုင္းေဒသ ႀကီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအစိုးရအဖြဲ႔ဟာ ျပည္ေထာင္စုသမၼတလက္ေအာက္ခံ ျဖစ္သြားပါတယ္။
ျပည္နယ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ အစိုးရအဖြဲ႔ဟာ ျပည္ေထာင္စုသမၼတကိုသာ တာ၀န္ခံၿပီး သမၼတ အမိန္႔အရသာေဆာင္ရြက္တဲ့အတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအရ ဗဟိုမွ တိုက္ရိုက္ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ တစ္ျပည္ေထာင္စနစ္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျပည္နယ္အစိုးရကိုျပည္နယ္အတြင္းမွာရွိတဲ့ ျပည္သူကတိုက္ရိုက္ မေရြးခ်ယ္ ရတဲ့အတြက္ ျပည္နယ္အစုိးရဟာ သူ႔ျပည္နယ္အတြင္းမွာ ရွိတဲ့ျပည္သူကို တာ၀န္မခံရပါဘူး။ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ကေနတစ္ဆင့္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ျခင္းမဟုတ္တဲ့အတြက္ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ကိုလည္း တာ၀န္ခံစရာ လံုး၀မလို ဘူး။ဒါေၾကာင့္မို႔ ျပည္နယ္အတြင္းမွာရွိတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာ ပိုင္စိုးခြင့္ ဆံုးရႈံးေနပါတယ္။၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအရ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ ဆံုးရံႈးေနပါတယ္။
ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ကို ေလ့လာၾကည့္ရင္လည္း ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ဟာ ျပည္နယ္ေရးရာကိစၥေတြမွာဘာဥပေဒျပဌာန္းခြင့္မွမရွိတာကုိေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္မွာတင္ျပၿပီး ျပည္နယ္အတြင္း ဆံုးျဖတ္ရမည့္ကိစၥရပ္ေတြကုိ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွာ တင္ျပေဆြးေႏြး ေနၾကတာေတြလည္း ေတြရပါတယ္။တကယ္တမ္းမွာေတာ့ ျပည္နယ္ႏွင့္ တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ေတြဟာ အမည္ခံလႊတ္ေတာ္ေတြပါ။ဒါေၾကာင့္မို႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ဥပေဒျပဳေရးမွာလည္း ျပည္နယ္ေတြမွာ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ ဆံုးရံႈးေနပါတယ္။
ျပည္နယ္တရားစီရင္းေရး ယႏၱရားက ေတာ့လံုး၀ရွင္းပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုတရားစီရင္ေရး ယႏၱ၇ားေအာက္မွာရွိေနပါတယ္။ျပည္နယ္ေတြမွာ၊တိုင္းေဒသႀကီးေတြမွာ ကိုယ္ပိုင္တရား စီရင္ေရးစနစ္ မရွိပါဘူး။ ကိုယ္ပိုင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမရွိပါဘူး။တရားစီရင္ေရးကို ျပည္ေထာင္စုဗဟိုတရားရံုးက ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့အတြက္ျပည္ေထာင္စုတရားစီရင္ေရးစနစ္မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ျပည္ေထာင္တရားစီရင္ ေရးစနစ္ပါ။ျပည္နယ္ေတြဟာတရားစီရင္ေရးမ႑ိဳင္ရႈေထာင့္ကၾကည့္ရင္လည္း ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ လံုး၀မရွိပါဘူး။ဒီလို ျပည္နယ္ေတြမွာ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္လံုး၀မရွိတဲ့အတြက္ တိုင္းရင္းသား လူနည္းစုေတြဟာ လံုး၀ေက်နပ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ဒါဆို အခုျဖစ္ေပၚေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡလည္း ၿပီးဆံုးမွာမဟုတ္ပါဘူး။
လက္ရွိႏိုင္ငံေရး ပဋိပကၡေတြကို ေလ့လာၾကည့္ရင္ အခုလိုေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါ တယ္။တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ား၏ တိုင္းရင္းသားဗမာလူမ်ားစုမ်ားအေပၚ မယံုၾကည္မွဳ၊ အရပ္ဖက္ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ား၊ တိုင္းရင္းသားမ်ား၊ ျပည္သူ လူထုအားလံုးကတပ္မေတာ္အေပၚ အယံုအၾကည္မရွိမွဳ၊ႏိူင္ငံေတာ္အာဏာကိုတပ္မေတာ္မွခ်ဳပ္ကိုင္ထားမွဳ႕အား လံုး၀လက္မခံႏိူင္မွဳ႕ စသည္တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ တပ္မေတာ္ကလည္း အစဥ္အဆက္အာဏာကိုင္ဆြဲလာတဲ့ အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို လက္မလြတ္လိုပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပံုစံႏွင့္ ဆက္လက္ရယူဖို႔ႀကိဳးစားလာပါတယ္။ ဒါကိုျပည္သူတစ္ရပ္လံုးက မလိုလားပါဘူး။ျခံဳငံုေျပာရရင္ ယခုလက္ရွိ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပသာနာေတြဟာအမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရး (သို႔မဟုတ္) အျပန္အလွန္ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ေရးျပသာနာ။အထိမိဆံုးေျပာရရင္ ႏူိင္ငံေရး ျပသာနာျဖစ္ပါတယ္။အခုဖြဲ.စည္းပံုအေျခခံပံုစံနွင့္ဆက္လက္ေျဖရွင္းေနရတဲ့အတြက၊္ျပသနာအားလံုးရဲ.အစဟာ ၁၉၄၇ဖြဲ.စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဖြဲ.စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာျပသနာလို ေျပာလို ့ရပါတယ္။
ႏိုင္ငံေရးဆုိင္ရာအၾကပ္အတည္း၊ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ အၾကပ္အတည္းကိစၥ ေတြအားလံုးကို သမိုင္းေၾကာင္းယွဥ္ထိုးၿပီး စဥ္းစားမွ ရပါမယ္။သမိုင္းေၾကာင္းကိုျပန္လွန္ရရင္ေတာ့ အရွည္ႀကီးပါပဲ။ဒါေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးေျခရာေကာက္ရမည့္ သမိုင္းေၾကာင္းကေတာ့ “ပင္လံုစာခ်ဳပ္”ပါ။ “ပင္လံုစာခ်ဳပ္” ႏွင့္ ေနာက္ဆက္တြဲ ပင္လံုကတိက၀တ္ေတြအေပၚ အေျခခံ ၿပီး ၁၉၄၇ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။
ပင္လံုစာခ်ဳပ္ရဲ့ နိဒါန္းကိုၾကည့္ပါ “ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံ၏ အမွႈေဆာင္ ေကာ္မတီမွ ၀န္ႀကီးအခ်ိဳ႕ႏွင့္ ေစာ္ဘြားအားလံုးအျပင္ ရွမ္းျပည္၊ ကခ်င္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ားႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းေဒသမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား တတ္ေရာက္ၾကေသာ ပင္လံုတြင္ က်င္းပသည့္အစည္းအေ၀းတြင္ ၾကားျဖတ္ ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပူးေပါင္းလိုက္ခ်င္းအားျဖင့္ ရွမ္း၊ ကခ်င္ႏွင့္ ခ်င္း တို႔သည္ လြတ္လပ္ေရးကိုပိုမိုလွ်င္ျမန္စြာ ရရွိလိမ့္မည္ဟု အစည္းအေ၀း တတ္ေရာက္သူ အဖြဲ႔၀င္တို႔ကယံုၾကည္ၾကသည့္အတိုင္း တညီတညြတ္တည္း ေအာက္ပါအတိုင္း သေဘာတူညီၾကသည္။” လို႔ အစခ်ီထားပါတယ္။
အဲ့ဒီ ပင္လံုစာခ်ဳပ္နိဒါန္းကို ေလ့လာၾကည့္ရင္ထင္ရွားတဲ့အခ်က္က ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း လူမ်ိဳးေတြဟာ ၾကားျဖတ္ျမန္မာျပည္အစိုးရႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး လြတ္လပ္ေရးယူႏိုင္သလို ျမန္မာျပည္ႏွင့္ မပူးေပါင္းပဲ သီးျခားလြတ္လပ္ေရး ယူခြင့္လည္းရွိပါတယ္။ထို႔အတူ လြတ္လပ္ေရးမယူေသးပဲ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ စနစ္လက္ေအာက္မွာ ဆက္လက္ေနပိုင္ခြင့္လည္းရွိပါတယ္။ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း တိုင္းရင္းသားေတြမွာ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခြင့္ရွိေနပါတယ္။ဒါေပမဲ့ ျပည္ေထာင္စုကို တည္ေဆာက္လိုတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္တဲ့ ၾကားျဖတ္ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ ေတြဟာ ပူေပါင္းၿပီးလြတ္လပ္ေရးယူဖို႔ ဆံုးျဖတ္သေဘာတူခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း သီးျခားစြာ လြတ္လပ္ေရးရယူခြင့္ရွိတဲ့ ရွမ္း၊ကခ်င္၊ခ်င္း လူမ်ိဳးေတြဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္တဲ့ ၾကားျဖတ္ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ဆႏၵအေလ်ာက္ လြတ္လပ္စြာပူးေပါင္းၿပီး ျပည္ေထာင္စုကို ထူေထာင္ၾကမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းရဲ့ အဓိကအေၾကာင္းက ပင္လံုစာခ်ဳပ္ စာပိုဒ္ (၅) ပါ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း တိုင္းရင္းသားေတြရဲ့ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ကို လံုး၀ထိပါးျခင္း မရွိေစရ ဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

mynt12

mynt13

mynt14

mynt15

mynt16

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 5,763 other followers